صفحه اول
 

کنفرانس « امام خمینی(ره) و امّت وسط »

کنفرانس « امام خمینی(ره) و امّت وسط »

آیت الله دکتر رمضانی امام و مدیر مرکز اسلامی هامبورگ ضمن تشکر و قدردانی از حضور پر شور همه شرکت کنندگان، بالاخص روحانیون محترم، از امام خمینی (ره) به عنوان شخصیتی فرا تاریخی یادکرده و افزودند: امام شخصیتی فرا منطقی‌و فرا منطقه‌ای و فرا تاریخی‌است. در دنیا هر کسی‌که ندای‌عدالت و آزادی سر بدهد مورد اجابت قرار می‌گیرد. در خصوص آیه ۱۴۳ سوره مبارکه بقره و آیه ۷۸ سوره مبارکه حج که به بحث امّت وسط اشاره شده است باید جلسات متعددی برگزار کرد تا حق این آیات اداء شود. امام شخصی‌اعتدال گرا بودند. که البته متن خود قران هم همین است که می‌خواهد انسان را متعادل تربیت کند. آن هم در همه حوزه‌ها  اعم از اخلاقی‌، رفتاری و نیز عملی‌و این موضوع از آموزه های مهم و جدّی قرآن کریم است. یک معنی‌دیگری که از این آیه شریفه می‌توان برداشت کرد همانطورکه مرحوم علامه طباطبایی نیز میفرمودند این است که: پیامبر اکرم (ص) واسطه میان خدا و خلق است او وحی و قانون الهی را دریافت می کند و به انسانها آموزش می دهد و پس از پیامبر (ص) امامان معصوم (ع) نقش واسطه را دارند. چون امامان معصوم (ع) آشنای به زبان قرآنند باید واسطه میان پیامبر اکرم (ص) و مردم در تبیین آموزه های قرآن هم باشند و در حقیقت نمی توان قرآن و عترت را بر اساس سفارش پیامبر (ص) از هم جدا کرد و به همین جهت ظلم به یکی ظلم به دیگری را به دنبال خواهد داشت لذا آن نقش وساطت توسط امامان معصوم (ع) انجام می گیرد و پس از آن کسانی که به معارف قرآن و عترت نزدیک ترند. در عصر ما آن کسی که بیشترین سهم را در این خصوص داشته است امام خمینی (ره) بوده است. ایشان با جامعیّت علمی و معنوی و به عنوان یک رهبر الهی و مصلح دینی نقش محوری را در هدایت مسلمانان و بلکه آزادی خواهان عالم داشته اند. آن عارف واصل و فقیه اهل بیت (ع) توانسته اند نقش احیاگری آموزه های دینی را در این عصر با رویکرد جامع به دین داشته باشند.

از امام خمینی (ره) می‌توان به عنوان یک پیام رسان یاد کرد و نام برد.پیام رسان کسی‌است که در ابتدا پیام را درست، دقیق و جامع دریافت کند  و بتواند آن را خوب و کامل منتقل کند. خدا در قران کریم میفرماید، اگر می‌خواهید به راه سعادت برسید از خدا و پیامبر پیشی‌نگیرید. « يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيِ اللَّـهِ وَرَ‌سُولِهِ » امام در احیای معارف اسلامی نقش وساطت را داشتند. امام در تمامی مباحث مربوط به انسان صاحب نظر بودند و خود در محضراستادان بزرگی چون مرحوم آیت الله شاه آبادی و مرحوم آیت الله میرزا جواد ملکی تبریزی به اخلاق و صفات الهی آراسته شدند.

 هرچند خود ایشان هم متخلق و عارف بودند. در نتیجه امام یک پیام رسان واقعی بودند. این پیام رسان باید از خیلی‌مسائل عبور کند. یک پیام رسان واقعی باید از ظوهر دنیوی بگذرد. امام در سفر من الخلق الی‌الحق که سفری به سمت توحید است از ظواهر و کثرات عبور کرده و به جایگاه یک موحد واقعی رسیدند.

امام در مقام نظر و عمل مراتب توحید را با سلوک علمی و عملی طی نمودند. در مرحله دوم به واسطه حق به مردم می‌رسند. یعنی سفر بالحق الی الحق. و می‌خواهند دانش الهی و توحید را به خلق برسانند. امام نقش تعلیمی و تربیتی خود را به بهترین شکل انجام داده اند.

 البته چنین شخصیتی‌باید ابتدا خود متحول شود تا بتواند مردم را متحول نماید. حضرت امیر  میفرمایند: اگر کسی‌قصد تربیت کسی‌را دارد باید از خود شروع کند و خود را تربیت کند تا به تقوا برسد. شهید مطهری در ملاقاتی که در فرانسه خدمت امام رسیده بودند، میفرمودند: امام را به ۴ ایمان یافتم:  1. ایمان به خدا 2. ایمان به راه 3. ایمان به هدف و مقصد 4. ایمان به امّتش

انقلاب امام، با انقلاب‌های دیگر فرق می‌کند. انقلاب امام دارای محتوای الهی بود. نگاه امام نسبت به دین یک نگاه حداکثری بود به این معنا که در همه امور مربوط به انسان به او برنامه می دهد. ایشان از این طریق حاکم بر قلبها شدند و تفاوتشان با بسیاری از حاکمیت ها همین بود. زیرا بسیاری از حاکمیت ها، حاکمیت بر تن است. این انقلاب با انقلابهای دیگر به شکل ظاهری و محتوایی قابل مقایسه نیست و با فرمولهای امروز قابل فهم نیست و لذا برخی این انقلاب را بدون تعریف دانسته اند یعنی با ضابطه ها و قوانین انقلابهای دیگر دنیا قابل فهم و تعریف نیست.

رئیس اتحادیه اروپایی علما و تئولوگ های شیعه در بخش دیگری از سخنان خود از امام خمینی (ره) یک مربّی و پیام رسان الهی یاد کرده و افزودند: امام خمینی (ره) هم معلم بودند و هم مربّی. ایشان به عنوان یک پیام رسان الهی به رسالت دینی و الهی خود عمل کردند و در اجرای آن با شجاعت وارد میدان شدند و از احدی به غیر از خدای متعال خوفی نداشتند. « لَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِ‌سَالَاتِ اللَّـهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّـهَ» 

ایشان با سلوک علمی و عملی بر کشور دل خود حاکم بودند و هیچگاه بر اساس هوی و هوس قدمی بر نمی داشتند و رضایت الهی را بر اساس وظیفه و تکلیف الهی بر همه چیز مقدّم می دانستند.

ایشان با هر طاغوتی مبارزه می کردند و با طاغوت در ایران که ظلم و ستم را بر مردم روا می داشت مبارزه کردند و انقلابی با تعریف و ادبیات دیگری غیر از ادبیات انقلابهای دیگر دنیا مانند آنچه که در فرانسه، روسیه و چین اتفاق افتاد پدید آوردند و می توان ادّعا کرد که انقلابهای دیگر بر اساس مدرنیته بوده است و انقلااب ایران اسلامی بر اساس مبانی اعتقادی و دینی بوده است.

امام راحل به عنوان یک مربّی واقعی هدایت می کردند که انسانها چگونه با طاغوت نفس مبارزه کنند. ایشان با مکتبشان تحوّلی عظیم در گرایدش به دین به معنای دقیق به وجود آوردند که امروزه در مراکز علمی و آکادمی دنیا شاهد جنبش دینی و بازنگری در همه حوزه های دینی هستیم.

امام (ره) اعتقاد به کرامت انسان را به عنوان اصلی ترین حقوق انسان می دانست و پایه حفظ کرامت و جایگاه شخصیت انسان را با مبانی معرفت شناختی و وجود شناختی صحیح انسان تفسیر و تبیین می نمودند. ایشان معتقد بودند همه انسانها بدون آن که تبعیض در بین آنها قائل باشد باید از واقعیت کرامت بهره مند گردند و نباید در حدّ شعار سخن حمایت از کرامت انسان را سرداد.